شناسه خبر:11891

بررسی رابطه میان گردش‌گری و رشد اقتصادی در افغانستان

  • انداز قلم

17 ثور 1399 / یکی از دغدغه‌های اساسی اقتصاد‌دانان و سیاست‌مداران هر کشور، چگونه‌گی افزایش تولیدات ناخالص ملی و تولیدات سرانه ملی است. برای این راهکار‌ها و روش‌های مختلف ارایه می‌دهند تا رشد اقتصادی کشور خود را بالا ببرند و در نهایت بتوانند به توسعه اقتصادی دست یابند. این اقتصاد‌دانان و سیاست‌مداران جلب توریست‌ها را برای رشد اقتصادی مهم می‌دانند، زیرا امروزه توریسم به عنوان یک صنعت مطرح است که می‌تواند تأثیرات مهم و اساسی بر اقتصاد کشور‌ها داشته باشد. بررسی صنعت توریسم در افغانستان از آن‌جا مهم و اساسی می‌نماید که افغانستان هم نیازمند رشد اقتصادی و توسعه اقتصادی است و هم ظرفیت‌های جلب گردش‌گری را دارد. توریسم در حال حاضر در کشورهای در حال توسعه رو به رشد نهاده و به ‌ویژه در فعالیت‌های اقتصادی آن‌ها اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد و از عناصر اصلی درآمد ناخالص ملی محسوب می‌شود. از آن‌جایی ‌که توریسم در فعالیت‌های کشور‌ها تأثیر فوق‌العاده دارد، برای اکثر کشور‌ها به عنوان یک صنعت مطرح است. به همین دلیل است که کشور‌ها میزان زیادی بودجه برای جلب گردش‌گرها یا توریست‌ها اختصاص می‌دهند. یکی از اهمیت‌های مهم جلب گردش‌گری برای کشور‌ها، افزایش درآمد است؛ چون وقتی جهان‌گردان به کشوری وارد می‌شوند، الزاماً باید هزینه‌هایی را در آن کشور بپردازند، مثل هزینه غذا و هزینه محل اقامت، هوتل، مهمان‌خانه، هزینه تفریحات، هزینه حمل‌و‌نقل، هزینه گشت‌ها، تورها و هم‌چنین پولی که بابت خرید سوغاتی و کالای بومی کشور میزبان می‌پردازند و هزینه ورود به موزه یا مکان دیدنی. این هزینه‌ها از طریق ارزی که وارد کشور میزبان می‌کنند، باعث رونق اقتصادی کشور میزبان می‌شود. رونق اقتصادی در حقیقت با گردش پول میان شهروندان صورت می‌گیرد. با وجود افزایش درآمد، جلب گردش‌گری باعث ایجاد اشتغال برای شهروندان نیز می‌شود. تخمین زده‌اند که از هر ده نفر گردش‌گر که وارد کشور میزبان می‌شوند، یک فرصت شغلی ایجاد می‌شود. بنابراین این مساله برای کشور‌های مانند افغانستان که دارای جمعیت جوان و متقاضی کار می‌باشند، بسیار مهم و اساسی می‌نماید. مساله ایجاد اشتغال پیوند اساسی با نوع و هدف گردش‌گران دارد. افغانستان به طور خاص می‌تواند گردش‌گران تفریحی را به خاطر مناظر طبیعی زیبایی که دارد، به خود جلب کند. از آن‌جایی ‌که افغانستان یک سرزمین کوهستانی بوده و بر‌اساس بعضی بررسی‌ها یک سوم وسعت جغرافیایی آن را کوه‌ها تشکیل می‌دهد، بنابراین بیش‌تر مناظر طبیعی آن را در کوه‌ها و قله‌ها می‌توان دید. سلسله کوه‌های پامیر،‌ هندوکش، بابا، فیروزکوه، سیاه‌کوه و… منظره‌های زیبا و جذاب طبیعی را به وجود آورده‌اند. در بعضی مناطق وجود دریا‌ها بر زیبایی مناظر طبیعی افزوده است. این سلسله‌کوه‌ها هم می‌تواند کوه‌نوردان و هم گردش‌گران تفریحی را جلب کند. از میان منظره‌های زیبا به ‌طور نمونه می‌توان بند‌ امیر در بامیان را ذکر کرد که نمونه‌اش در کم‌تر جای دنیا وجود دارد. افغانستان در کنار جاذبه‌های طبیعی، بناها و آثار تاریخی زیادی دارد که در مناطق مختلف افغانستان وجود دارد و بر جاذبه‌های توریستی کشور افزوده است؛ بناهایی که هر‌کدام از ویژه‌گی‌ها و جذابیت خاص برخوردار است و می‌تواند سالانه پای هزاران توریست و جهان‌گرد را به افغانستان باز کند. مجمسه‌های بودا، شهر ضحاک، شهر غلغله، چهل‌ستون و قلعه بربر در بامیان، مسجد جامع هرات،‌ قلعه تاریخی هرات،‌ مناره‌ها و آرامگاه خواجه عبدالله انصاری در هرات، بالاحصار، قبر سلطان محمود، آرامگاه سنایی و… در غزنی، خرقه مبارک و باغ بابا در قندهار و تنگی شادیان و زیارت ‌سخی در مزار می‌توانند نمونه‌هایی باشند که هم گردش‌گران مذهبی و هم تفریحی را می‌توانند جلب کنند. در کنار این ظرفیت‌ها اما مشکلات و موانع نیز وجود دارد که مانع آمدن گردش‌گران ‌می‌شود. ناامنی یکی از مشکلات جدی است که گردش‌گران در افغانستان با آن مواجه‌اند. اصل مهم و اساسی برای همه‌ی انسان‌ها حفظ ذات است، به همین دلیل انسان‌ها برای تفریح یا زیارت جان خود را به خطر نمی‌اندازند. عدم اطلاع‌رسانی از مکان‌ها و آثار باستانی علت دیگر نیامدن گردش‌گران است. در کنار این‌ها تسهیلات و وسایل حمل‌و‌نقل از دیگر مشکلاتی است که افغانستان تا هنوز نتوانسته است این مشکلات را برطرف کند. واقعیت امر این است که گردش‌گری سود سرشار و عواید فراوانی نصیب صاحبان میراث فرهنگی کرده است. گردش‌گری‌، صنعتی است که امروزه سهم بزرگی از فعالیت­های اقتصادی جهان را در بر ‌گرفته و طبق محاسبات انجام­ شده، بالغ بر یک ­سوم کل تجارت خدمات سراسر جهان را به ‌خود اختصاص داده است. بامیان در سال ۲۰۱۵ به عنوان پایتخت فرهنگی کشورهای عضو سارک انتخاب شد‌. مسوولان دولتی برای تجلیل مناسب از این عنوان و پذیرایی از مهمانان در بامیان، آماده‌گی گرفتند. انتخاب بامیان به عنوان پایتخت فرهنگی کشورهای عضو سارک، مهم‌ترین فرصت برای احیای صنعت توریسم افغانستان، یادآوری آبده‌های تاریخی و جذابیت‌های توریستی فراموش شده‌ی بامیان و بازشدن پای گردش‌گران خارجی به این ولایت است. صنعت توریسم و گردش‌گری از گذشته تاکنون نقش مهمی در اقتصاد و روند توسعه‌ی کشورها داشته است. این صنعت امروزه از منابع اصلی درآمد مالی کشورها بوده و حتا در برخی از کشورها منبع اصلی در‌آمد اقتصادی به شمار می‌رود. طبق آمار ارایه شده از سوی سازمان جهانی گردش‌گری، بیش از پنجاه میلیون نفر در سطح جهان به ‌صورت مستقیم از طریق این صنعت امرار معیشت می‌کنند و سالانه رقم مجموعی در‌آمد‌های ناشی از صنعت گردش‌گری در جهان به بیش از ۶۲۲ میلیارد دالر می‌رسد. این صنعت با توجه به روند رو به گسترش گردش‌گری و مهاجرت در جهان‌، در آینده‌های نزدیک جایگاه محکم‌تری را در اقتصاد جهانی احراز خواهد کرد. صنعت گردش‌گری از مزایای اقتصادی و فرهنگی زیادی برخوردار است. این صنعت تأثیرات عمیقی در کاهش بی‌کاری، تقویت صنایع دستی و محلی، افزایش در‌آمد ملی و منابع مالی داشته و افزون بر ‌آن، از نظر فرهنگی نیز به دلیل این‌که کشور، مردم و تاریخ آن را به جهانیان معرفی می‌کند. در سال ۱۹۵۰ جهان تنها حدود ۲۵ میلیون توریست را به خود دیده بود، اما در سال ۲۰۰۷ این آمار به ۸۲۵ میلیون نفر در سال رسید و در سال ۲۰۱۷ در مجموع ۱ میلیارد و ۳۲۳ میلیون نفر توریست برای بازدید از مقاصد تاریخی، طبیعی و گردشی سایر کشورها خاک کشور خود را ترک کردند و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰ جهان بیش از ۱٫۸ میلیارد گردش‌گر داشته باشد که این نشان از چشم‌انداز بسیار روشن این صنعت در جهان دارد. صنعت گردش‌گری در چهارپنجم کشورهای جهان، یعنی در بیش از ۱۵۰ کشور، یکی از ۵ منبع اصلی کسب ارز خارجی است و در بیش از ۸۰ کشور، رتبه اول را به خود اختصاص می‌دهد. صنعت گردش‌گری در کشورهای در حال توسعه حدود ۳ تا ۱۰ درصد از تولید ناخالص را به ‌خود اختصاص داده است. سالانه یک میلیارد افغانی درآمد دارد. گردش‌گران خارجی می‌توانند از ۱۲ ولایت کشور که بیش از ۲۰۰ بازمانده‌ی باستانی دارند، دیدن کنند. سالانه ۱۰۰ هزار ویزه‌ی گردش‌گری به کشورهای خارجی صادر می‌شود. طبق آمار سازمان گردش‌گری ملل متحد (UNWTO) قاره اروپا در سال ۲۰۱۷ با ۶۷۱ میلیون نفر گردش‌گر بین‌المللی و درآمد ۴۵۰ میلیارد دالری رتبه نخست جهان را کسب کرده ‌است. آسیاپاسیفیک با ۳۲۴ میلیون گردش‌گر و ۳۷۱ میلیارد دلار درآمد رتبه دوم، قاره امریکا با ۲۰۷ میلیون نفر گردش‌گر و درآمد ۳۱۳ میلیارد دالری رتبه سوم، آفریقا با ۶۳ میلیون گردش‌گر و ۳۳ میلیارد دالر درآمد رتبه چهارم و خاورمیانه با ۵۸ میلیون گردش‌گر در سال و درآمد ۵۸ میلیارد دالری در رتبه آخر جهان قرار دارد.

سیدیاسر حسینی

ارسال نظر به عنوان مهمان

  • هیچ نظری یافت نشد